Mentaal welzijn is een samenlevingsvraagstuk

Dat mentaal welzijn vandaag op de agenda staat, is evident. Wat minder evident is: dat we het blijven beperken tot het werk voor psychologen, psychiaters, artsen en coaches. Daarmee doen we het tekort.

Mentaal welzijn is een kwaliteit van leven die in élke sector vorm krijgt — in onderwijs, zorg, beleid, bedrijven, dienstverlening. Het is een collectieve verantwoordelijkheid.

Het is de verantwoordelijkheid van elk individu en van alle ouders. Maar ik kijk vooral naar de cruciale rol van dienstverlenende professionals om het tij te doen keren. Of je nu werkt met cliënten, patiënten, studenten, inwoners of medewerkers: je hebt elke dag invloed op hoe mensen zich voelen, functioneren en betekenis geven aan hun leven.

Opdat professionals die rol pakken, is er een verschuiving nodig. Van louter expertise toepassen binnen je vakgebied, naar je werk kaderen binnen een algemenere betrachting: bijdragen aan mensen die floreren en veerkrachtig zijn. Mensen die zich energiek, betrokken en hoopvol doorheen het leven bewegen.

Misschien ligt de echte uitdaging nog dieper. Veel welzijnsproblemen zijn geen individueel falen, maar symptomen van hoe we onze samenleving hebben ingericht. We behandelen onszelf te vaak als machines: consistent, voorspelbaar, altijd presterend, te veel individualiserend.

Wat als we opnieuw leren kijken naar onszelf als levende wezens? Met ritmes. Met nood aan afwisseling tussen inspanning en ontspanning, tussen focus en dromen, tussen verbinding en alleen zijn.

In mijn nieuwste video op mijn youtube kanaal (22 min) deel ik vier concrete kapstokken voor professionals die mentaal welzijn centraler willen zetten in hun werk en mee willen werken aan dit maatschappelijk vraagstuk.

De kern? Je kan anderen maar meenemen tot waar je zelf staat. Mentaal welzijn bevorderen bij anderen begint bij jezelf. Heb je je eigen zaakjes op orde? Ben je zelf een voorbeeld van iemand die de levenskunst beheerst? Ben je bevlogen? Straal je van geluk?

Want #deepevolvement start bij de gedachte dat de meeste invloed op anderen plaatsvindt als je in je directe omgeving anderen raakt met hoe je zelf leeft. Je werk is geen dienstverlenende klus, maar een bijdrage tot een groot maatschappelijk vraagstuk ten minste als je dat zelf belangrijk genoeg vindt.