Het samenspel tussen drie patronen van je professionele identiteit

Een prachtig model van Manon Ruijters ! Zowel esthetisch als inhoudelijk.
Ik kan mezelf er meteen in situeren, in een samenspel van de drie soorten bezigheden. Ik gebruik mijn praktijk om onderzoek te doen dat me helpt bij het creëren van methodieken die een meer integratief en ecologisch mens- en wereldbeeld helpen toepassen in de praktijk van dienstverlenende professionals.

De meeste deelnemers in mijn groepen of netwerk zijn practici en zijn vaak helemaal opgeslorpt door de 'waan van de dag'. Ze zouden het ook anders willen, maar iets houdt hen gevangen.

Dit model helpt je zien welke bezigheden je als practicus meer zou kunnen doen. Om te beginnen: onderzoekend bezig zijn in je praktijk door jezelf onderzoeksvragen te stellen. Of, in de andere richting: je leerinhouden en vakgebied verder ontwikkelen en creëren. Deze twee breiden je werk uit zonder dat je per se die academische onderzoeker moet worden of de vrijheid van een kunstenaar moet gaan nemen.

Het samenspel is het mooiste. Eenzijdigheid in je professionele identiteit, door maar één bezigheid te kiezen, is voor alle drie de mogelijkheden (de academicus in de ivoren toren, de soldaat in het systeem en de narcistische kunstenaar) niet zo interessant voor het geheel van onze samenleving, omdat de verbindingen dan niet ontstaan.

En verbindingen leggen, zowel horizontaal onder elkaar, als verticaal tussen delen en gehelen, is volgens mij het ontwikkelthema van onze samenleving.