DE KRACHT VAN SALONS EN NETWERKEN

In deze twee boeken lees ik iets wat me mateloos interesseert: het belang van communities waar pioniers elkaar vinden.

Er valt veel te leren uit de geschiedenis. In de pre-revolutionaire achttiende eeuw ontstonden overal in Europa salons, gedragen door particulieren. Denkers, schrijvers en kunstenaars bewogen zich met koetsen door Europa en vonden elkaar in die salons. Ze brachten ideeën mee, namen ideeën mee terug en beïnvloedden elkaar.

Vanuit het perspectief van vandaag is het begrijpelijker geworden hoe zulke netwerken hebben bijgedragen aan bewegingen als de Verlichting, Bildung, democratisering en de emancipatie van burgers. Maar als je dichter naar het leven van die mensen kijkt, zie je iets anders. Ze zwoegden, twijfelden, botsten op weerstand en konden onmogelijk inschatten welke gevolgen hun ontmoetingen uiteindelijk zouden hebben.

Wat ze wél wisten, was dat dit ertoe deed in een maatschappelijk-historisch perspectief. Ze leefden met hart en ziel. Daarin zit voor mij een kompas. Niet de zekerheid dat je weet wat je inspanning zal opleveren, maar het diepe gevoel dat wat je doet betekenis heeft binnen een groter geheel.

Ik ken in Vlaanderen verschillende ‘salons’ die werken aan transitie en transformatie van onze samenleving, van ego naar eco, regeneratie. Ik denk aan Quinx, Re-story, Equinox Collective, de Droomgaard-Broechem, het collectief rond Jan De Visch,de HEERLIJCKYT VAN ELSMEREN, het collectief van Ria Baeck, de Ashoka changemakers … Ik vergeet allicht nog?

Volgens mij zijn wij nieuwe maatschappelijke organen. We zijn buitengewoon betekenisvol voor langetermijntransitie. Je moet er eigenlijk bij zijn om het te voelen. Vanop afstand ziet het er soms niet spectaculair uit: een groep mensen die elkaar ontmoet, ideeën uitwisselt, oefent, leert. Van binnenuit gebeurt er iets anders, er ontstaat vertrouwen, moed en hoop. Er ontstaat taal. Volgens mij is dit de hedendaagse versie van het achttiende-eeuwse salon, een pre-revolutionair tijdperk alhoewel we niet weten wanneer, hoe en waar de kanteling zich zal doorzetten.

Het mooie aan onze Vlaamse collectieven vind ik bovendien dat ze elk hun eigen kleur en taal hebben, gekoppeld aan mensen of benaderingen. Zo groeit niet één beweging, maar een ecosysteem van bewegingen.

Samen met Ilona Plichart, Maarten Van Damme Hendrickje Luyten en Jackie Fede leggen wij het accent op één vraag: hoe worden mensen bekwamer om hun eigen transitierol daadwerkelijk te pakken en op de Plek der Moeite te floreren? Onder de noemer Wicked Skills en #DeepEvolvement combineren we daarvoor persoonlijke ontwikkeling met methodieken voor gelaagde impact.