EEN NOMADISCHE LOOPBAAN

Een patroon dat ik vaak terugzie bij creatieve talenten: de drang om zo per vijf jaar van slangenhuid te veranderen. Je wordt onrustig, uitgekeken op wat je deed en je zoekt naar een nieuwe uitdaging. Je brein is zo ingesteld dat je graag leert en na een tijd ervaar je de routine. Je gaat op zoek naar iets anders. Dat kan binnen je baan zijn, maar misschien wil je brein het roer omgooien.

Je kunt dat als een probleem ervaren omdat het je ook onrustig maakt en je voor een tijd de stabiliteit wegneemt, vaak van inkomen en sociale inbedding. Maar je hebt nu eenmaal die ‘beginnersmindset’ als pionier en je gooit je zelf dan in een transitieproces. Dat proces kan verwarrend zijn en een tijdje duren, tot het moment dat je aandacht zich weer vastkleeft aan een nieuwe mogelijkheid. Het transitieproces gaat vaak gepaard met de nood om er even tussenuit te zijn, een sabbatical of je te gooien in één of ander groei-event. Ook zie ik tegenwoordig loopbaanwissels tussen sociale rollen, waarom niet een tijdje voor je kinderen zorgen, of voor je ouders?

Het gaat niet over jobhopping, vluchten naar het buitenland of alle bruggen verbranden. De kunst is natuurlijk om doorheen alle wissels een rode draad van ontwikkeling te weven. Het gaat over de geweldige mogelijkheid in deze tijden om doorheen een nomadische levensstijl jezelf en het leven op een rijke manier te leren kennen. Het nomadische zorgt niet alleen dat je brein jong blijft, je stapelt ook een diversiteit van ervaringen op en zo word je op het einde van de rit een meer volledig wijs mens.

Na veertig jaar loopbaan kan ik zo bij mezelf zien dat ik een achttal keer in een transitieproces ben beland. Ik reflecteer over dit patroon omdat in deze zomer helder wordt dat ik in een nieuwe fase beland ben. Het is nu heel logisch voor mij in de opbouw van mijn aandacht dat ik doorgegroeid ben als psycholoog, van individuele therapie/coaching, naar relaties/mediation, naar teams in organisaties, naar organisatieontwikkeling en nu naar maatschappelijke en sectorale wicked problems. Een steeds groter geheel, zonder natuurlijk de andere lagen te vergeten — vandaar #DeepEvolvement. Ik verzamel alle lagen en als ik 'werk' met mensen, kan ik schakelen tussen die lagen.

Het is bij wijze van spreken eerder toevallig, via LinkedIn-verbindingen, dat ik gerold ben in de Fabric of Society®. Hier kan ik geheel in de lijn van mijn interesse onderzoek doen hoe we een soort burgerpolitiek kunnen opzetten: een sociale beweging creëeren via de samenwerking tussen de vele pioniers en trekkers en zo de richting van de samenleving mee bepalen. Met als grote troef om de vele pionierende kleine spelers platform te geven. En in het najaar wil ik ook verder werken aan het opzetten van professionele ‘salons’ om persoonlijke ontwikkeling, activisme en methodiek (#WickedSkills) te verbinden.

Foto: overleg in Gent met de collega’s van Fabric of Society. Een initiatief om te volgen…