WAT IS HET? VanDamme, van Damme?

Ik reageer op allemaal. Maak je geen zorgen. Maar voor alle duidelijkheid: het is Vandamme, aan elkaar. Nederlandse collega’s lijken collectief te hebben afgesproken dat dat niet zo is. Ik heb me er bij neergelegd dat Nederlanders mijn naam niet graag aan elkaar zien staan of althans niet de moeite nemen om de preciese schrijfwijze te respecteren.

In Vlaanderen bestaan twee historische varianten: Vandamme en Van Damme. Ze verwijzen naar mensen die woonden aan den dam — de dijk. En er is geen verwantschap met met de ‘muscles from Brussels’ Jean-Claude, ook niet met het kookboek van de Dikke. Er is wel verwantschap met den dam. Dat houdt water tegen, beschermt, maakt bewoning mogelijk. De naam staat symbolisch voor mensen die orde scheppen tussen chaos. En Rudy staat voor ‘Rudolf’, roemrijke wolf. Daar kan ik mee leven als professionele identiteit.

Vroeger corrigeerde ik de foute schrijfwijze. Nu beschouw ik het als een persoonlijk experiment in loslaten. Tot iemand teleurgesteld was na een lezing. Hij was naar Rudy Van Damme gegaan, maar had verwacht geïnspireerd te worden door Rudy Vandamme. Zelfde onderwerp. Andere soort van den dam. Dat heb ik toch even uitgelegd.

Dus ja — ik heb liefst dat mijn naam juist geschreven wordt. Maar ik blijf nieuwsgierig. Wat zou het zijn: Is er een historisch-cultureel verschil tussen Vlamingen en Nederlanders in de schrijfwijze van namen? Vinden jullie de schrijfwijze van namen niet belangrijk? Zijn Nederlanders allergisch aan verbondenheid en toont zich dat in de schrijfwijze van namen? Of willen Nederlanders nog steeds Vlaanderen inlijven? Iemand?

En maak jij ook zo iets mee met je naam, of ben ik de enige?